රුවන්වැලිමහාසෑය
රුවන්වැලිමහාසෑය පූජනීය ස්ථාන අතරින් අතිපූජනීය ස්ථානයක් බවට පත්ව ඇත. ආගමික වැදගත්කමට අමතරව, රුවන්වැලිමහාසෑය ජාතික සංකේතයක් ද වන අතර, වීරමානී මවක හා පුතෙකු, නිර්භීත රණකාමී රජෙකු සහ එක්සත් ශ්රී ලංකාවක් සඳහා සංකේතයක් ලෙස සැලකේ . දිවයිනේ දාගැබක තැන්පත් කර ඇති බුදුන් රජාණන්වහන්සේගේ ධාතුන් වහන්සේලාගේ විශාලතම ධාතු එකතුව මෙහි තැන්පත් කර ඇති නිසා, එය ඉතාමත් පූජනීය වන්දනා ස්ථානයක් ලෙස බොදු ජනතාව අතර ප්රචලිතවී තිබේ .
මුල් ස්තූපය අඩි 180ක් (මීටර් 55) පමණ උසකින් සාදා තිබූ අතර, ඉන්පසු පාලනය කළ රජවරුන් විසින් බොහෝ සංශෝධන හා විශාලීකරණ සිදු කර ඇත. අද වනවිට, එය අඩි 350ක් (මීටර් 107) උසින් පවතී, සහ ව්යාසය අඩි 300ක් (මීටර් 92) වේ.
රුවන්වැලි සෑය පරිශ්රයේ වැදගත් ස්ථාන
ක්රි.පූ. 2 වැනි සියවසේදී ඉදිකරන ලද මෙම විශාල ස්තූපයම පමණක් නොව, වටපිටාවට විහිදෙන පුරාවිද්යාත්මක නටබුන්ද සියවස් ගණනකට පැරණි, වැදගත් ඉතිහාසමය සන්ධිස්ථානයන්ය.
මෙම ස්තූපය වටා පවත්නා අතිවිශාල ඉදිකිරීම් දාගැබේ වටිනා සංස්කෘතික මූලධර්මයන් වටහා ගැනීමට උපකාරී වේ. මෙම ස්ථානයේ පැරණි විහාර මන්දිර, මූලික පදනම්, සහ වෙනත් නටබුන් පිළිබඳව හැදෑරීම අතීතයේ බෞද්ධ ජීවිතය හා සංස්කෘතිය පිළිබඳ දැක්මක් ලබා දේ.
රුවන්වැලිමහාසෑය පරිශ්රයේ ප්රධාන බටහිර දොරටුවෙන් ඇතුල් වන විට, මුලින්ම ඔබේ අවධානය යොමු වන්නේ වම් පැත්තේ ඇති දුටුගැමුණූ රජුගේ ක්රි.පූ (161-137) මෑණියන් වන විහාරමහා දේවියගේ නව ප්රතිමාව වෙතයි.
එතැනින් වම් පසට හැරුණු විට, අලුතින් ඉදිකරන ලද පිළිම ගෙයක් දැකගත හැකිය. මෙහි, මෙම කල්පයේ පහළ වන පස් බුදුවරුන් නියෝජනය කරන පැරණි පිළිම පහක් තැන්පත් කර ඇත. මේ වන විට බුදුවරුන් හතර නමක් පහළ වී ඇති අතර, ගෞතම බුදුන් වහන්සේ අවසානයට පහළ වූ බුදුරජාණන් වහන්සේයි. පස්වන පිළිමය සංකේතවත් කරන්නේ මීළඟට පහළ වන, එනම් මෙම කල්පයේ අවසාන බුදුන් වන මෛත්රී බෝධිසත්වයන් වහන්සේ ය. මුලින් හානියට පත් තත්ත්වයෙන් සොයාගත් මෙම පිළිම පසුව පිළිසකර කර ඇත.
පිළිම ගෙයෙහි දකුණු පැත්තේ බිත්තියට යාබදව, වීදුරු ආවරණයක් තුළ තවත් විහාරමහා දේවියගේ පිළිමයක් දැකගත හැකිය. මෙය විසිවන සියවසේ අග භාගයේදී තැන්පත් කරන ලද්දකි. කලාත්මකව අලංකාර වුවද, මෙම පිළිමය පුරාවිද්යාත්මකව එතරම් වැදගත් එකක් ලෙස නොසැලකේ.
කලින් සඳහන් කළ වීදුරු ආවරණය අසල, පොළොන්නරු යුගයේ රජ කළ නිශ්ශංක මල්ල රජතුමාට (ක්රි.ව. 1187–1196) අයත් ශිලා ලිපියක් දැකගත හැකිය. මෙම ලිපියේ, රජතුමාගේ ආගමික කටයුතු පිළිබඳ තොරතුරු ඇතුළත් වන අතර, විශේෂයෙන්ම ඔහුගේ පාලන සමයේ සිව්වන වසරේදී රුවන්වැලි සෑය වෙත පැමිණි බව එහි සඳහන් වේ.
රුවන්වැලි සෑයට දකුණු දෙසින්, වීදුරු ආවරණයකින් යුත් තවත් කොටසක් තුළ, මෙම පුදබිමේ ඇති වඩාත්ම පැරණි පිළිමවලින් එකක් තැන්පත් කර ඇත. මෙය භාතිකාභය රජතුමාගේ (ක්රි.පූ 20 - ක්රි.ව 06) පිළිමයක් ලෙස සැලකේ. සියවස් ගණනාවක් තිස්සේ කාලගුණික බලපෑම්වලට ලක්වීම නිසා, මෙම පිළිමය බෙහෙවින් ඛාදනය වී තිබේ.
භාතික අභය රජුගේ පිළිමය ඉදිරිපිට, තනි ගලකින් නෙළන ලද විශේෂ නිර්මාණයක් දැකගත හැකිය. මෙය, හස්ති ප්රාකාරයකින් වටකර ඇති වේදිකාවක් මත පිහිටා ඇති, රුවන්වැලි සෑයේ ගලින් නෙළු ආකෘතියකි.
එක් ජනප්රවාදයකට අනුව, මෙම ආකෘතිය නිර්මාණය කර ඇත්තේ සෑය සෑදීමට පෙර, දුටුගැමුණු රජතුමාට මූලික සැලැස්මක් ලෙස ඉදිරිපත් කිරීමට ය. එහෙත්, බහුලව පිළිගන්නා මතය වන්නේ, මෙය නිශ්ශංක මල්ල රජතුමා විසින් රුවන්වැලි සෑය වන්දනාමාන කිරීමට පැමිණි අවස්ථාවේදී පූජා කරන ලද්දක් බවයි. මෙම කාරණය මහාවංශයේ ද සඳහන් වේ.
ඔබ රුවන්වැලි සෑය වටා ගමන් කරන විට, සලපතල මළුවෙන් (ගල් අතුරා ඇති ඉහළ මළුව) මඳක් පිටතින්, මුල් හස්ති ප්රාකාරයේ සංරක්ෂණය කර ඇති කොටසක් දැකගත හැකිය. මෙම අලංකාර ප්රාකාරය සෑය වටා ඉදිකරන ලද්දේ සද්ධාතිස්ස රජතුමා (ක්රි.පූ. 137-119) විසිනි. එහි විශේෂත්වය වූයේ, එක් එක් පැත්තට හස්ති රූප 100 බැගින්, මුළු හස්ති රූප 400 ක් මෙම ප්රාකාරයේ නෙළා තිබීමයි.
රුවන්වැලි සෑයේ උතුරු දොරටුවෙන් ඇතුළු වන විට, රෝද පුටු භාවිතා කරන්නන්ට පහසුවෙන් ඇතුළු වීමට හැකි වන පරිදි එය සකසා ඇත.
නමුත්, ඔබ මෙම උතුරු පිවිසුමේ ඇති පඩිපෙළ බැස ගියහොත්, වම් පැත්තේ ඇති වැලි මළුවෙහි විශේෂ ප්රදර්ශන කොටසක් දැකගත හැකිය. මෙම ස්ථානයේ, සෑය වටා කැණීම් කිරීමේදී සොයාගත්, හානියට පත් වූ ශිලාමය පුරාවස්තු එකතුවක් තැන්පත් කර ඇත. මෙහිදී, කැඩී ගිය බුදු පිළිම කොටස්, මුරගල්, සිංහ හිස්, කැටයම් කළ ගල් පුවරු සහ පැරණි ශිලා ලිපි කොටස් වැනි විවිධ පුරාවස්තු දැකගත හැකිය.
රුවන්වැලි සෑයේ උතුරු දොරටුවට දකුණු පසින්, ක්රිස්තු පූර්ව යුගයට අයත් ඉතා වැදගත් පුරාවස්තුවක් දැකගත හැකිය – ඒ අති විශාල ශිලා ස්ථම්බයකි. මෙය දේවානම්පියතිස්ස රජතුමා (ක්රි.පූ 307-267) විසින් පිහිටුවන ලද්දක් බව විශ්වාස කෙරේ.
මහාවංශයේ සඳහන් වන පරිදි, මහින්ද මහරහතන් වහන්සේ දේවානම්පියතිස්ස රජතුමාට අනාවැකියක් පළ කළහ. ඒ, අනාගතයේදී දුටුගැමුණු නම් රජ කෙනෙකු විසින් මහා සෑයක් මෙම ස්ථානයේ ඉදිකරන බවයි. රජතුමා මෙම අනාවැකිය එම ශිලා ස්ථම්බයේ සටහන් කළ බව පැවසේ. කෙසේ වෙතත්, කාලයත් සමඟ එම සෙල්ලිපිය දිරාපත් වී ඇති හෙයින් අද එය කියවීමට නොහැක. රුවන්වැලි සෑය ඉදිකරන ලද්දේ මෙම ශිලා ස්ථම්බය මුලින් පිහිටා තිබූ ස්ථානයේම බැවින්, දුටුගැමුණු රජතුමා විසින් සෑය සෑදීමේදී මෙම ස්ථම්බය එහි වර්තමාන ස්ථානයේ සිටුවා ඇත.
ඔබ නැවතත් සලපතල මළුවට (ගල් අතුරා ඇති ඉහළ මළුව) පැමිණ, සෑය වටා දකුණට (දක්ෂිණාවර්තව) ගමන් කරන විට, නැවතත් ප්රධාන පිවිසුම වෙත ළඟා වනු ඇත. මෙම පිවිසුමේ පඩිපෙළට දකුණු පසින්, වීදුරු ආවරණයක් තුළ, දුටුගැමුණු රජතුමාගේ යැයි සැලකෙන තවත් ඉපැරණි පිළිමයක් දැකගත හැකිය. මෙම පිළිමය සොයා ගන්නා විට එහි දෑත් තිබී නැත. පසුව, එම දෑත් නැවත සකස් කර (ප්රතිසංස්කරණය කර) ඇත.
රුවන්වැලිසෑයේ ප්රධාන පිවිසුමේ පඩිපෙළෙන් පහළට යන විට, කුඩා ගේට්ටුවක් සහිත ගඩොලින් තැනූ ගොඩනැගිල්ලක් දැකගත හැකිය. වර්තමානයේ මෙය භික්ෂූන් වහන්සේලාගේ වාසස්ථානයක් ලෙස භාවිතා වේ.
මෙම ස්ථානයේ උද්යානය තුළ, අලුත්වැඩියා කරන ලද පැරණි පොකුණක් පිහිටා ඇත. මෙය ගඩොලින් තනා ඇති අතර, එහි හැඩය යතුරකට සමාන බැවින් යතුරු පොකුණ ලෙස හැඳින්වේ. අතීතයේදී, මහා විහාරයේ වැඩසිටි භික්ෂූන් වහන්සේලා ඔවුන්ගේ ජල අවශ්යතා සඳහා මෙම පොකුණ භාවිතා කරන්නට ඇතැයි විශ්වාස කෙරේ.
රුවන්වැලිමහාසෑයේ ඉතිහාසය
මහාවංශයේ සඳහන් වන ආකාරයට, බුදුරජාණන් වහන්සේ තෙවන වරට ශ්රී ලංකාවට වැඩම කළ අවස්ථාවේදී, උන්වහන්සේ අනුරාධපුරයටත් වැඩියහ. එහිදී පසුකාලීනව මේඝවණාරාමය පිහිටුවන ලදී. උන්වහන්සේ ශ්රී මහා බෝධීන් වහන්සේ රෝපණය කිරීමට නියමිත ස්ථානයට වැඩම කළ අතර, මහා සෑය වන රුවන්වැලිසෑය ඉදිකරන අනාගත ස්ථානයටද වැඩම කොට එහිදී භාවනා කළ සේක. මෙම පූජනීය සිදුවීම හේතුවෙන්, රුවන්වැලිසෑය භූමිය බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ස්පර්ශය ලැබූ සොළොස්මස්ථාන අතරින් 10 වන ස්ථානය ලෙසත්, අනුරාධපුරයේ ඇති අටමස්ථාන අතරින් එක් ස්ථානයක් ලෙසත් සැලකේ.
දක්ෂ රණකාමී රජකු වූ දුටුගැමුණු රජතුමා (ක්රි.පූ. 161–137) දකුණු ඉන්දීය ආක්රමණිකයෙකු වූ එළාර පරදවා මුළු දිවයිනම එක්සේසත් කිරීමෙන් පසුව, රුවන්වැලිසෑය ඉදිකිරීම පිළිබඳව පුරාණ ශ්රී ලංකා පුස්කොළ පොත්හි පැහැදිලිව සඳහන් කර ඇත.
රුවන්වැලිමහා සෑය සහ භික්ෂු සංඝයා වෙනුවෙන් පූජා කළ මහල් හතකින් යුත් ඉදිකළ ලෝවාමහාපාය ඉදිකිරීමෙන් අනතුරුව, දුටුගැමුණු රජතුමා එකල ලොව විශාලතම ගඩොල් නිර්මාණය ලෙස සැලකෙන රුවන්වැලි සෑය ඉදිකිරීමට පටන් ගත්තේය. මෙම සෑය ඉදිකරන ස්ථානය මීට පෙර මහින්ද මහරහතන් වහන්සේ විසින් තෝරාගෙන තිබූ අතර, දේවානම්පියතිස්ස රජතුමා විසින් දැවැන්ත ශිලා ස්ථම්යබයක් සිටුවා එම ස්ථානය සලකුණු කර තිබුණි. රුවන්වැලි සෑය ඉදිකිරීම ආරම්භ කිරීම සඳහා, දුටුගැමුණු රජතුමා පසුව මෙම ශිලා ස්ථම්බය එහි මුල් ස්ථානයෙන් ඉවත් කර, සෑයේ උතුරු පසට ගෙන ගොස් නැවත පිහිටුවීය.
මහාවංශයේ රුවන්වැලි මහා සෑය ඉදිකිරීම
මහාවංශයේ සඳහන් වන ආකාරයට, රුවන්වැලි සෑයේ අත්තිවාරම දැමීම සඳහා භූමිය සකස් කළ ආකාරය පිළිබඳ විස්තර විසි නව වන පරිච්ඡේදයේ, 2 සිට 17 දක්වා ගාථාවල දක්වා ඇත. එම විස්තර පහත දැක්වේ.
"මිහිපල් තෙමේ එහි ගල් ටැඹ පහ කරවා අනේක ප්රකාරයෙන් ස්ථිර කරනු පිණිස සෑ තැන සත් රියනක් කැණ වූයේ ය. අර්ථානර්ථ දැන්මෙහි දක්ෂ වූ නරේන්ද්ර තෙම එහි සුණු ගල් යෝධයන් ලවා ගෙන්වා ගුළු ගස්වා සුණු කකරන ලද ගල් භූමිය ස්ථිර වන පිණිස සමින් වසන ලද පතුල් ඇත්තා වූ මහ ඇතුන් ලවා මැඩ වී ."
"අහස් ගඟ හුණු තන්හි සතතයෙන් තෙත් වූ එහි හාත්පස තිස් යොදුන් බිම මැටි සියුම් මේ මැටි තොමෝ සියුම් බැවින් වෙඬරු මැටි යයි කියනු ලැබේ. එතැනින් රහත් සාමණේරවරයෝ තුමු මැටි ගෙණාහ. එහි ගල් අතළෙහි මැටි ඇතිර විය. නරේන්ද්ර තෙම මැටි මතුයෙහි ගල් ඇතිර වූයේය. ඒ මතුයෙහි ශුද්ධ වූ කර ගල්ද ඒ මතුයෙහි බොරළු ද ඇතිර වූයේය. පෘථිවිශ්වර තෙම හිමවතින් සාමණේරවරයන් විසින් ගෙණෙන ලද පළිඟු ගල් ඒ මත්තෙහි ඇතිර වූයේය. පළිඟු අතල මත්තෙහි ගල් ඇතිර විය. සෑම තන්හි මැටියෙන් කටයුත්තෙහි නවනීත නම් මැටීම විය. නරේන්ද්ර තෙම රස ජලයෙන් මිශ්ර කළ ගිවුලු මැලියමින් අටඟුල් බොල් ලෝහ පටක් ඇතිරිය මත්තෙහිඳ, ඊමත්තෙහි තල තෙලින් තෙමන ලද රන්සිරියෙලින් සෑය පිහිටන තන්හි විශේෂයෙන් ප්රසන්න වූ සිතින් මෙසේ පිරියම් කරවා ඇසළ මස පුර තුදුස්වක් දවස්හි භික්ෂූ සංඝයා රැස්කරවා ස්වාමීනි, මහසෑය පිණිස මඟුල් ගඩොල සෙට පිහිටු වන්නෙමි. මෙහි අපගේ ස්වාමී වූ සියලුම සංඝ තෙම රැස්වේවා, බුද්ධ පූජා යෙදීමෙන් මහජනයාගේ වැඩ කැමැත්තා වූ මහජන තෙමේ ද පෙහෙවස් සිල් ඇතිව සුවඳ මල් ආදිය ගෙණ මහ සෑය පිහිටුවන තැනට සෙට යේවා” යි මේ වදන කීයේ ය.
_මහාවංසය_
කෙසේ වෙතත්, දුටුගැමුණු රජතුමාට මෙම විශාල සෑයේ වැඩ සම්පූර්ණයෙන්ම අවසන් වනවා දැකීමට ලැබුණේ නැත. රජතුමා බරපතළ ලෙස ඔත්පල වූ විට, සෑයේ ඉතිරි වැඩ කටයුතු සම්පූර්ණ කිරීමේ වගකීම ඔහු තම සොහොයුරා, සද්ධාතිස්සට පැවරීය.
රජතුමා මරණාසන්නව සිටියදී, තමන් විසින් ආරම්භ කරන ලද සෑය සම්පූර්ණ කොට දැකීමට දැඩි ආශාවකින් පසුවිය. එවිට, රජුගේ සොහොයුරා විසින් සෑයේ මුළු ගර්භයම සුදු රෙද්දකින් ආවරණය කර, සෑයේ ඉහළ කොටස උණ බම්බු වලින් තාවකාලිකව සාදා, එය රන් ආලේපයකින් පින්තාරු කළේය. ඉන්පසු, වැඩ අවසන් කළා සේ පෙනෙන ලෙස සෑය රජතුමාට පෙන්වීම සඳහා, ඔහුව සෑය අසලට රැගෙන යන ලදී.
රජතුමා සෑය අසලට පැමිණි විට, එහි වැඩසිටි ථේරපුත්තාභය මහරහතන් වහන්සේ දැකීමෙන් මහත් සතුටට පත් විය. ථේරපුත්තාභය යනු එළාර පරදවා රට එක්සේසත් කිරීමට දුටුගැමුණු රජුට උදව් කළ දස මහා යෝධයන්ගෙන් කෙනෙකි. පසුව ඔහු පැවිදි විය.
රජතුමා ථේරපුත්තාභය මහරහතන් වහන්සේ අමතා මෙසේ පැවසීය: “පෙර කාලයේදී, මාගේ දස මහා යෝධයන්ගෙන් කෙනෙකු වූ ඔබගේ සහය ඇතිව, රට අල්ලාගෙන සිටි සතුරන්ට එරෙහිව මම යුද්ධ කළෙමි. නමුත් දැන්, මම තනිවම මරණය සමඟ සටන් කිරීමට පටන් ගෙන ඇත්තෙමි. මෙම සතුරා (මරණය) පරාජය කිරීමට මට නොහැකි වනු ඇත.”
එවිට ථේරපුත්තාභය මහරහතන් වහන්සේ රජතුමාට මෙසේ පිළිතුරු දුන් සේක: “මහා රජතුමනි, ඔබගේ සිත සන්සුන් කරගන්න. පාපය නමැති සතුරාගේ බලය පරාජය නොකර, මරණය නමැති සතුරාගේ බලය පරාජය කළ නොහැක. මන්ද, අපගේ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කර ඇත්තේ, ලෝකයේ හටගන්නා සියලු දේ අනිවාර්යයෙන්ම නැති වී යන බවයි. එබැවින්, සියල්ල අනිත්යයි. මෙම දිරාපත්වීමේ සහ නැති වී යාමේ ස්වභාවය බුදුන් වහන්සේට පවා පොදු විය. එබැවින්, ඔබ විසින් සිදු කරන ලද බොහෝ පින්කම් සහ දානමය කටයුතු නැවත සිහිපත් කරගන්න.“
ථේරපුත්තාභය මහරහතන් වහන්සේගේ එම වදන්වලින් රජතුමා මහත් සැනසීමක් ලැබීය. අනතුරුව, රුවන්වැලි සෑය පෙනෙන මානයේ, උපෝසථ ශාලාවේ මිදුලේ සුදුසු තැනක තම දේහය තැන්පත් කරන ලෙස ඔහු ඇමතිවරුන්ට උපදෙස් දුන්නේය. ඉන්පසුව, ඔහු තම සොහොයුරු සද්ධාතිස්සට අවසන් වරට අමතා මෙසේ පැවසීය:
“මාගේ ආදරණීය තිස්ස, මහා සෑයේ ඉතිරි වී ඇති සියලු වැඩ කටයුතු ඉතා හොඳින් හා සම්පූර්ණයෙන්ම නිම කරන්න. දිනපතා උදේ සවස මෙම පූජනීය ස්ථානයේ මල් පූජා පවත්වන්න. දිනකට තුන් වරක්, සම්පූර්ණ වාද්ය කණ්ඩායම සමඟ පූජා කටයුතු සිදු කරන්න. තථාගතයන් වහන්සේගේ උතුම් ශාසනය වෙනුවෙන් මා විසින් නියම කරන ලද පූජාවන් සහ කළ යුතු දේවල් මොනවාද, මාගේ දරුව, ඒවා කිසිදු අඩුවකින් තොරව දිගටම පවත්වන්න.”
දුටුගැමුණු රජතුමාගේ අභාවයෙන් පසුව, සද්ධාතිස්ස රජතුමා සෑයේ ඉතිරි වැඩ කටයුතු සම්පූර්ණ කළේය. ඔහු සෑයේ කොත් කැරැල්ල නිමවා, මුළු සෑයටම බදාම ගා පින්තාරු කළේය. එසේම, ඔහු සලපතල මළුව වටා, එක් එක් පැත්තට හස්ති රූප 100 බැගින්, හස්ති රූප 400 කින් සරසන ලද ප්රාකාරයක් ද ඉදිකළේය.
රුවන්වැලි මහා සෑයට වෙනත් රජවරුන්ගෙන් ලැබුණු දායකත්වය
රුවන්වැලිමහාසෑය වටා ඇති පරිශ්රයේදී, දුටුගැමුණු රජතුමාගේ, ඔහුගේ මෑණියන් වූ විහාර මහා දේවියගේ සහ භාතිකා තිස්ස රජතුමාගේ (ක්රි.ව. 140-164) කළුගලින් නෙළන ලද පිළිම දැකගත හැකිය.
භාතිකතිස්ස රජතුමා සෑයට විවිධ පූජාවන් සිදු කර ඇත. එක් අවස්ථාවක, ඔහු සෑයේ පේසාවේ සිට කොත දක්වාම සුවඳ මල් මාලාවලින් ආවරණය කළේය. තවත් අවස්ථාවක, ඔහු මුළු සෑයම කුංකුම වර්ණයෙන් පින්තාරු කර, එය මල් කළඹක් මෙන් පෙනෙන සේ අලංකාර කළේය. තවත් විශේෂ අවස්ථාවක, ඔහු අභය වැවේ ජලය යන්ත්ර මගින් සෑය මතට ගෙන, මල් මතින් වත් කර, සෑය මල් සහ ජලයෙන් ආවරණය කළේය.
වාර්තාගත ඉතිහාසයට අනුව, රුවන්වැලි සෑය අවසන් වරට අලුත්වැඩියා කර ඇත්තේ මීට වසර 800කට පමණ පෙර මහා පරාක්රමබාහු රජතුමා (ක්රි.ව. 1153-1186) විසිනි.
කොළඹ සිට ප්රධාන මාර්ග කිහිපයක් ඔස්සේ අනුරාධපුරයට ලඟා විය හැකිය. නමුත් ප්රධාන මාර්ග දෙක ඇත්තේ කුරුණෑගල හා පුත්තලම (පුත්තලම) හරහා ය. පුත්තලම හරහා මාර්ගයේ ගමන් කරන විට වන ලැහැබින් වටවූ දර්ශනීය විල්පත්තු ප්රදේශය පසුවේ. කුරුණෑගල සිට අනුරාධපුරයට ප්රධාන මාර්ග දෙකක් ඇත. වඩාත් ජනප්රිය මාර්ගය දඹුල්ල හරහා ය. අනෙක් මාර්ගය ගල්ගමුව හරහාය. සියලුම මාර්ග වලින් බහුලව භාවිතා වන්නේ කුරුණෑගල – දඹුල්ල මාර්ගය (2 වන මාර්ගය) යි.
මෙය කියවන ඔබත් මෙම පූජනීය ස්ථානයට ඇවිත් පූජනීයත්වය අත්විඳ බලන්න 🙏
